داستان تنهایی تازه ترین اثر شعری شاعر خوب کشور محمد افسر رهبین است که به تازگی حله طبع پوشیده و تقدیم جامعه فرهنگی کشور گردید.موضع این مجموعه شعری عشق است، عشق همسفر درگذشته شاعر که وی را واداشته تا اندوه فراق و غصه های تنهایی اش را در هیئت یک مجموعه شعری به نشر برساند. این شاعر شیرین سخن، پس از درگذشت همسفر زندگی، با سرایش اشعار دردانگیزی سعی نموده است تا تعهدش نسبت به یار سفر کرده را بازگو نماید. این ابیات زیبای شاعر که در آن سوز درونش را به بیان نشسته است، میتواند بهترین شاهد این مدعا باشد. از اتاق هفت رنگِ عشق، با تو یک قلمنقش و تصویرِ درودیوار یادم مانده استویا:تا صنوبر پیکری بالابلندی سر کشدقامتِ آزادهی سروَت مرا آید به یادعشق رهبین نسبت به یار سفرکرده، همان عشق ایثارگرایانه معنوی است که باوجود خدمت بی چون در طول سفر زندگی، پس از درگذشت هم خود را مسوول در برابر او می داند.به قول مولانا جلالالدین محمد بلخی که در بیتی به این بی کرانگی اشارتی دارد:در نگنجد عشق در گفت و شنیدعشق دریاییست قعراش ناپدیدمحمد افسررهبین شاعر خوش کلام و مستعد درسال ۱۳۳۷ هجری شمسی در یکی از روستا های سرسبز بگرام ولایت پروان چشم به جهان گشود. پدرش محمد اصغر از میرزاهای نام آشنای آن روزگار در شمال کابل بود. رهبین خواندن و نوشتن را از پدر آموخت.از کودکی به شعر دلبستگی داشت و به کمک پدر درین ره بیشتر آشنا شد، به قول خودش که باری گفته است: من شاعر به جهان آمدم و شعر همزاد من است. از آن رو پیوند من با شعر پیوند ذاتی و طبیعی بوده است.افسر رهبین نوجوان بود که به سرایش دوبیتی آغاز کرد و نخستین غزلش به سال۱۳۵۶ هجری خورشیدی درمجله وزین ژوندون به چاپ رسید. درخط فاصله ها نخستین دفتر شعری افسر رهبین

مردم مسلمان افغانستان از عید سعید فطر با آداب و رسوم کهن خود به گرمی استقبال نموده و در این روز با ظاهر آراسته، پس از ادای نماز عید به دیدار بزرگان و اقارب شان می روند و از نعمت های الله متعال قدردانی می کنند.مردم مسلمان افغانستان که همدوش با دیگر مسلمانان جهان در ماه مهمانی خدا از نعمت های بیکران باریتعالی بهره برده اند، بعد از طلوع آفتاب روز اول ماه شوال، با قلب های آکنده از ایمان و امید در محل ها و مراکز برپایی نماز عید فطر حضور می یابند و پیشانی بر زمین می گذارند و قدردان خالق هستی می شوند.یکی از واجبات مسلمان ها در ختم ماه مبارک رمضان دادن فطریه روزه است. این موضوع در بین مردم به حدی مهم است که آنها به هر صورتِ ممکن پیش از حضور در مساجد جهت انجام نماز عید، آن را به علمای دینی می دهند تا آنها بین فقرا و افراد مستحق توزیع نمایند.همزمان با این خانواده ها صبح روز اول عید، سفره عیدیِ در حد توان شان هموار نموده و با چیدن میوههای تازه و خشک و شیرینی به استقبال مهمان ها می پردازند. در روز های عید فطر در میان مردم افغانستان رسم است که به دیدار دوستان و اقارب شان می روند و عید فطر را تبریک می گویند.کودکان و نوجوانان نیز در این روز های فرخنده لباس های نو و آراسته به تن نموده و از عیدی فامیل، آشنایان و همسایگان بهره مند می شوند.رفت و آمد مسلمانان به خانه های یکدیگر، عیادت ازمریض ها و بخشش به مستمندان از جمله آداب و رسوم عید فطر است.در ولایت های غربی کشور از جمله بادغیس، هرات، غور و فراه شب عید فطر جایگاه خاصی برای خانواده تازه عروس و دامادها دارد.همچنان در اکثر ولایت کشور ما رسم براین است تا در آخرین شب ماه مبارک رمضان که به نام شب عید نامیده می شود، با برپایی مراسم خاص، عیدی تا

مسجد'>مسجد جامع بزرگ هرات پنجمین مسجد جامع بزرگ در جهان است که بیش از ۱۴۰۰ سال قدمت تاریخی دارد. این مسجد جامع در زمینی به مساحت۴۶۷۶۰ مترمربع تأسیس شده که مشتمل بر۴۶۰ گنبد، ۱۳۰ رواق، ۴۴۴ فیل پایه، دوازده گلدسته، چهار ایوان، چهار دروازه، چهار کتیبه بزرگ مزین با آیاتی قرآن و اشعارعرفانی، منبر سنگی، کتابخانه و وضوخانه می باشد که در زیباترین محل شهرقدیم هرات تاسیس شده وهمزمان گنجایش بیش ازیکصد هزار نمازگزار را دارا می باشد.مسجد جامع بزرگ هرات از جمله آثار تاریخی افغانستان است. این بنای زیبا و شگفت انگیز حدود سه هزار سال قبل، عبادتگاه آریائی های یکتا پرست بوده است. در سال ۲۹ هجری شمسی پس از اشاعه دین مقدس اسلام در هرات، این معبد به مسجد مسلمانان تبدیل شد. ناگفته نباید گذاشت که این مکان تاریخی در آن زمان خیلی کوچک تر از حالا و به شکل چوبی بوده است.بیشترین شخصیتهای بزرگ جهان اسلام در این مسجد تدریس می کردند از آن جمله میتوان به افرادی چون: پیرهرات خواجه عبدالله انصاری و خواجه محمد تاکی اشاره کرد. مسجد جامع هرات در طول تاریخ فراز و فرودهای زیادی را به خود دیده است. چندین بار تخریب و دوباره ساخته یا ترمیم شده است.درسال ۴۱۴ هجری نیمی از مسجد که غالباً با چوب پوشیده شده و رنگ آمیزی شده بود در آتش سوخت ولی به همت خواجه محمد تاکی و همکاری مردم دوباره ترمیم شد و حدود دو قرن بعد بر اساس مشورت شیخ الاسلام فخرالدین رازی و بنابر دستور سلطان غیاث الدین غوری با استفاده از خشت پخته، تزئینات و کاشی های فیروزهای بنا شد که با مرگ سلطان، پسرش سلطان محمود بعضی ازکارهای باقی مانده آن به اتمام رسید.همچنان کاشیهایی که به نام کاشی هفت رنگ و کاشی معرق معروف است و در این مسجد دیده می شود خود هنر کاشی